ЃАВОЛОТ НОСИ ПРАДА
Среќно!
Здраво, имам закажано со Емили Чарлтон.
- Андреа Сакс? - Да.
Одлично, оние од човечките ресурси очигледно имаат чуден
смисол за хумор. Следи ме.
Јас бев втората асистентка на Миранда, но
првата неодамна е унапредена, па сега јас сум прва.
Самата себе се менуваш. - Па, пробувам.
Миранда ги отпушти претходните две девојки после неколку недели.
Нам ни треба некој кој може да преживее овде, разбираш?
Секако. Која е Миранда?
Ќе се направам дека тоа никогаш не си ме прашала.
Таа е главен уредник на „Ранвеј“, да не спомнувам дека е легенда.
Работиш година дена за неа и можеш да се вработиш за кое било списание.
Милион девојки би убиле за оваа работа.
Звучи како одлична можност, би сакала да ме земат во предвид.
Енди, „Ранвеј“ е модно списание,
затоа интересот за мода е од најголема важност.
Зошто мислиш дека не ме интересира модата?
Боже... Не, не! - Што се случило?
Тргнала наваму. Кажи им на сите.
- Не требало да дојде пред девет.
Нејзиниот возач само што се јави, а нејзиниот козметичар го скршил дискот.
Кој е тоа? - За тоа ти зборувам.
Фокусирајте се. Дали некој јадел погачица со лук?
Извини, Миранда.
Мрдни се!
Не разбирам како може да биде толку тешко да се потврди состанок?
- Знам, жал ми е, Миранда... Впрочем, го потврдив синоќа.
Детаљите на твојата неспособност не ме интересираат.
Кажи и на Симона дека нема да ја одобрам
онаа девојка која ми ја прати за насловна за Бразил.
Барав чиста, спортски градена,
насмеана, наместо валкана, курвинска и набиена.
Да, за забавата кај Мајкл Корса. Кажи му на шоферот
да ме одведе во 21:30 и да ме земе точно во 21:45.
Повикај ми ја Натали од „Глориус Фудс“ и кажи и „не по четириесетти пат.
Но, не сакам десертна торта. Сакам тортички полнети со компот.
Повикај го и мојот поранешен сопруг и потсети го за родителскиот состанок.
Потоа, повикај го мојот сопруг и кажи му да се
најдеме на вечера во оној ресторан во кој одев со Масим.
Исто така, кажи му на Ричард дека оние слики на девојки за женски падобрани
се многу непривлечни.
Дали е невозможно да се најде прекрасна, нежна,
девојка падобранка? Барам ли ѕвезди овде?
Не баш. Исто така, сакам да ги видам сите
работи кои Нигел ги ископа за втората насловница на „Гајн“.
Се прашувам, дали изгубила некој килограм.
Кој е тоа? - Никој.
Ја испратија од човековите ресурси за ваша асистентка
и сакав да ја интервјуирам за нас, но
тотално е безнадежна. - Тогаш, очигледно ќе
морам тоа да го направам сама, бидејќи последните
две кои ми ги испрати беа сосем непогодни.
Затоа, испрати ја внатре. Тоа е се.
Во ред.
Сака да те види. Тргни.
Остави ова, не треба да се види.
Која си ти? - Се викам Енди Сакс, дипломирав
неодамна на универзитетот „Нортвестерн“. - Што правиш овде?
Мислам дека би можела добро да работам како ваша асистентка.
Дојдов во Њујорк да бидам новинар.
Испратив биографија насекаде и најпосле ме повикаа од „Елиос-Кларк“...
и се сретнав со Шери од човековите ресурси.
Всушност, беше или ова, или „Ауто Универс“.
Значи, не го читаш „Ранвеј“? - Не.
Пред денешниов ден, никогаш не си си чула за мене? - Не.
Немаш стил или чувство за мода.
- Тоа зависи од... - Тоа не беше прашање.
Бев главен уредник во „Дневен Нортвестерн“.
Исто така победив на натпревар за
студенти новинари кои... - Во ред е.
Во ред, во право сте, не одговарам за овде.
Не сум овената, ниту гламурозна.
Не знам многу за модата, но паметна сум,
брзо учам и ќе работам многу напорно...
Имам ексклузив со „Кавали“ и „Гајнет Палтроу“...
Но, проблемот е со оваа перјаста фризура.
Изгледа како да работи во „Голден Нагет“.
Ви благодарам на времето.
Која е таа тажна личност? Правиме ли нешто
како „пред и после“, а јас да не знам за тоа?
Браун и Ло, молам. Благодарам.
Андреа?
Чекај, доби работа во списание за мода?
Што, беше телефонско интервју?
Немој да бидеш кретен.
Миранда Пристли е позната по тоа што е непредвидлива.
Добро Даг, како тоа ти да знаеше која е таа, а јас да не знам?
Јас сум, всушнст, женско.
Тоа би објаснило многу нешта.
Миранда е страшна, милион девојки би убиле за таа работа.
Супер. Но, јас не сум една од нив.
Види, треба некаде да почнеш.
Види ја оваа дупка во која работи Нејт.
Мислам, хартиени салфетки.
А Лили, работи во онаа галерија, работејќи, знаеш...
Извини, што точно работиш?
Среќа за мене,
јас веќе ја имам работата од моите сништа.
Ти си компаниски аналитичар.
Во право си, мојата работа е глупава.
- Глупава е. Јас не... досадна е. - Во ред. Диши!
- Пробувам. - Еве, напиј се нешто.
- Ќе се напијам нешто, ќе се напијам нешто. - Ах, да.
За работите кои плаќаат кирија! - За работите.
Требаше да видиш како се облечени тие девојки во „Ранвеј“.
Јас немам што да облечам за на работа.
Ма дај. Ти ќе се јавуваш на телефон и ќе куваш кафе.
Ти треба фустан за на игранка за тоа? - Можеби и ќе ми треба.
Мислам дека секогаш изгледаш одлично. - Само ти зезај се.
Да одиме дома, јас можам да смислам нешто
што ќе можеш да работиш, а да не ти треба облека.
Навистина?
Ало?
Андреа, Миранда одлучи да се откаже од приказната за капутот за есен...
И извади ги снимките од „Седон“ од октомври.
Дојди веднаш в канцеларија и земи кафе по пат.
Сега? - Запиши го ова. Сакам едно без
пена и три во кои ќе може да се додаде млеко.
И тоа потполно топли.
Да? - Каде си ти? - Само што не сум стигнала.
Постои ли некоја причина зошто кафето не ми е стигнато?
Да не умрела? - Боже...
Ох. И време беше.
Се надевам дека знаеш дека ова е многу
работа и ако зезнеш нешто, мене ми оди главата.
Држи го тоа. Немој да мавташ од околу.
Ти и јас се јавуваме на телефон. Секогаш мора да се
одговори на телефонот кога ќе заѕвони.
Кога повикот ќе прејде на гласовна пошта, таа многу се лути. Ако јас не сум
овде, ти си врзана за тој стол.
Што ако им треба...? - Што?
Еднаш асистентката го напуштила столчето бидејќи се исекла.
И Миранда го пропуштила повикот на Лагерфелд точно пред да се
качи на лет од седумнаесет часа
до Австралија. Сега работи за телевизиски водич.
Секогаш за столицата, јасно ми е.
Канцеларијата на Миранда Пристли.
Не, не е слободна, кој е...?
Ќе и кажам дека сте ја барале. Повторно.
Ти и јас работиме потполно различни работи,
ти одиш по кафе и ја испраќаш поштата.
Јас сум задолжена за нејзиниот распоред,
состаноците и нејзините трошоци.
И најважното, јас одам со неа во Париз на „Неделата за модата“ на есен.
Одам на емисии и на забави на кои ги запознавам сите дизајнери.
Остани овде, одам до ликовното одделение
да им дадам каталог. - Кат...?
Ова е каталогот, тоа е се во сегашното издание.
Секоја вечер тоа го носиме до станот на Миранда и таа ни
го враќа... Не го допирај тоа! Таа ни го враќа наутро со нејзините совети.
Ова би требало да го работи другата асистентка,
но Миранда не сака странци во својата куќа.
Додека не одлучи дека не си потполен психопат,
тоа ќе биде моја задача.
Емили, што да... - Среди го тоа.
Да, канцеларијата на г-ѓа Пристли.
Така е, канцеларијата на Миранда Пристли.
На состанок е, оставете порака.
Во ред, можете ли да го спелувате „Габана“?
Ало? - Изгледа дека не.
Мислам дека се број 39. - Убаво од вас,
но мислам дека не ми се потребни.
Миранда Пристли ме вработи. Знае како изгледам. - А ти?
Емили? - Мисли на тебе.
Не прашав тоа.
Не можев да бидам појасна.
Ете си, колку пати треба да те повикам?
Всушност, Енди е. Андреа, но сите ме викаат Енди.
Ми требаат 10 или 15 сукњи од „Келвин Клајн“. - Какви?
Досадувај на некој друг со твоите прашања.
Погрижи се утре да го имаме „Пјер 59“ во 8:00.
Потсети ја Џоселин дека сакам да ги видам примероците од она што Марг го работеше
и кажи и на Симона дека ќе ја земам Џеки ако
Маги не е достапна.
- Дали Демархелиер потврди? - Демархел?
- Демархелиер. Повикај го.
Ух, во ред.
И Емили? - Да.
Тоа е се.
Тоа е само таписериско непочитување на точни упатства.
Дали го повика Демархелиер?
Ух, Демархелиер.
- Остави. - Имаш ли...
Миранда Пристли ѕвони. Го добив Патрик.
Ме повика внатре и ме праша за „Пјер 59“,
за Симона, Френки и уште некој и потребни
и се сукњите „Келвин Клајн“.
И спомнуваше некакво пони.
Дали кажа кои сукњи? - Не, не.
Кој вид, боја, величина, материјал? - Не рече, пробував да ја прашам.
Миранда никогаш ништо не ја прашуваш.
Јас ќе го направам сево ова,
а ти одиш до „Келвин Клајн“.
Јас? - Имаш некоја друга обврска?
Некој семинар за смешни сукњи?
Миранда, ќе ве повикам штом...
Ало? До гледање. - Додека си надвор...
Миранда сака да одиш до „Хермес“ и да ги земеш 25-те шалови кои ги нарачавме за неа.
- Во ред. - Кесиди ја заборавила задачата кај Далтон. Земи го и тоа.
Миранда отиде да се најде со Мејсел, и ќе треба многу кафе кога ќе се врати.
- Топло кафе. - Можеш ли да го повториш она првото...
- Ало?
Боже, што ли те задржа толку?
Морам да мочам.
Не си пошла во тоалет откако заминав?
Не смеам да ја напуштам столицата. Ќе пукнам.
Тргни го капутот.
Биди подготвена. Состанокот е во 12:30.
Започнува паника па телефонот непрекинато ќе ѕвони.
Состанок. Добро.
Да. Уредниците ги носат своите мислења за снимањето, а Миранда ги бира.
Таа избира секоја работа посебно за секое снимање.
Состаноците се многу важни. Не знам зошто ти тоа не го знаеш, Андреа.
Во ред, подготвени. - Ох, поздрав.
Добро. Покасно Серена и јас ќе одиме на ручек.
- Ова е таа, новата јас. - Поздрав.
Ти реков. - Мислев дека се шегуваш.
Јас имам 20 минути за ручек,
а ти имаш 15, кога ќе се вратам јас, ти можеш да одиш.
Што тоа таа носи?
Сукњата од својата баба.
Многу интересно.
Знаеш дека главната состојка на пченката е целулитот?
Ниту една девојка овде не јаде ништо?
- Не, откако бројот два стана четири, а нулата стана број два.
Јас носам број шест. Кој по ново е број 14.
Не грижи се, сигурно има уште такви.
- Знам дека мисли оти облеката ми е смешна.
Сфаќам.
Нема засекогаш да бидам во модата, па не гледам
смисла да менувам се на себе само
заради оваа работа. - Точно, за тоа и се
работи во оваа индустрија од милијарда долари, зарем не?
За внатрешната убавина.
Да? Добро. Ајде, Миранда го помести
состанокот за половина час, а инаку поранува 15 минути.
Што тоа значи? - Дека ти веќе доцниш.
Извини.
- Г-дин Равиц.
Нигел? - Добро оди изданието?
Да, нашиот најдобар септември.
Супер. Миранда ги откажа есенските јакни и тргна со Седон.
Колку ме чинеше тоа?
Околу 300.000$. - Мора да се тоа лоши јакни.
- Ирв Равиц. Простете, ова е Енди Сакс,
новата асистентка на Миранда. - Честитам, млада дамо.
Милион девојки би убиле за таа работа. - Здраво.
- Претседателот на „Елиас-Кларк“, Ирв Равиц.
Знаеш како велат:
„Мал човек, големо его“.
Не, таа веќе сум ја видела.
„Дејскенс“ пробува повторно да го вметне спуштениот струк, така што тоа е...
Каде се останатите фустани?
Имаме некои овде и мислам дека би било многу интересно... - Не.
Не, мене ми е тоа... Не го разбирам тоа.
Зошто е толку невозможно да составите
идеална комбинација. Имавте часови и часови за припрема.
Тоа е се така збунувачко. Каде се рекламаторите?
Имаме нешто од „Република Банана“...
Ни треба повеќе, зарем не?
Што мислиш за ова? - Ме знаеш мене,
дај ми сукња од балерина и јас сум подготвен.
Не мислиш дека е премногу...
Како „Лакруа“, во јули?
Мислев, но не со вистинските додатоци. Би требало да е добро.
Каде се каишите за овој фустан?
Зошто никој не е подготвен?
Еве, тешка одлука, многу се различни.
Нешто е смешно?
- Не е. Само двата каиша се идентични.
Јас се уште учам за овие работи.
Овие... работи?
Ох, добро, гледам.
Мислиш дека ова нема врска со тебе.
Ти од плакарот земаш, на пример, еден таков
син џемпер бидејќи на светот му препорачуваш дека
себеси се сфаќаш премногу сериозно да би ти
било грижа што облекуваш, но не знаеш дека
тој џемпер не е само син.
Не е тиркизен. Тој е небесно син.
И не си свесна за фактот дека во 2002...
Оскар де ла Рента направи колекција на небесно сини фустани.
Или Ивс Сент Лорен направи колекција на небесно сини воени сакоа.
Мислам дека нам овде ни треба сако.
Тогаш небесно сината боја се појави во колекцијата на осуммина дизајнери.
Потоа тоа го филтрираа низ стоковните куќи
и тогаш тоа се создаде во некој мизерен дуќан...
каде што ти, во тоа нема сомнеж, си го ископала тоа на некоја распродажба.
Впрочем, таа сина претставува милиони
долари и безбројни работи, и комично
е да мислиш дека си избрала нешто
што те разликува од модната индустрија, кога
всушност, ти носиш џемпер, кој за тебе
го избраа луѓето од оваа соба од куп работи.
И тогаш јас реков, „Не, не гледам разлика
помеѓу овие два потполно идентични каиша“.
Кој само поглед ми го фрли!
Мислев дека месото ќе и се
стопи од лицето. Не е смешно.
Таа не е среќна доколку сите околу неа не се
испаничени, незгодни или самоубиствени.
И клакерките ја обожаваат.
Кои? - Ги викаат клакерки, по звукот кој го прават во ходникот.
Се слушаат како, „Клак, клак, клак“.
И сите се однесуваат како да пронашле лек за рак или нешто слично.
Количината енергија и време кои луѓето ги
трошат на тие беззначајни ситници.
И тоа поради што, утре да потрошиме
уште 300.000$ како повторно би снимиле
нешто што и онака било добро, како на луѓето би им продале работи
кои не им требаат. Веќе и не сум гладна.
Што? - Затоа се и тие девојки така овенати.
- Дај ми го тоа, потрошив осум долари на него.
Знаеш што?
Ќе издржам една година и потоа ќе можам да го
работам она за кое и дојдов во Њујорк.
Но нема да дозволам Миранда да влијае на мене. - Полека.
- Добро утро, Миранда. - Повикај ми го Исак.
Не гледам дека доручекот ми стигнал. Тука ли се моите јајца? Каде се јајцата?
Простете.
Земи ги фотографиите од снимањето за долни алишта.
Проверени ли се кочниците на мојот автомобил?
Каде се оние новини кои вчера ми беа во рацете?
- На близначките им треба нова даска за сурфање...
Или нешто слично за летните празници.
- На близначките исто така им треба и „флип-флоп“.
- Ох, Господе мој!
Земи ми ги чевлите од „Блахник“ и тогаш најди ја Патриција.
Кој е тоа?
Добра девојка.
Земи ми го тоа мало столче кое ми се допадна во онаа продажба на Мадисон.
Земи ми резервација за вечера на она место коешто имаше добри критики.
Повикај ми го Исак. 36 благодарници се доделени денес.
Каде се сите? Зошто никој не работи?
Повикај ми го Демархелиер.
Миранда Пристли бара...
Го добив Патрик.
Фала му на Господ што е петок.
Миранда ќе биде во Мајами.
Не морам да бидам дежурна.
Татко ми доаѓа од Охајо, одиме на вечера и после одиме да го гледаме Чикаго.
- Дали ти планираше нешто за викендов? - Да.
Да, Нејт рече дека овде е супер.
Тој, всушност... поднесе барање за работа овде,
но бараа некого со повеќе искуство.
Што е ова?
- Не сакам да заостануваш со плаќањето на киријата.
Тато, како си...? - Ќе ја убијам мама.
Тато, ти благодарам.
Баш ми е мило што те гледам.
И мене за тебе, душо.
Дали ќе причекаме после вечерата?
Не, мислев прво да те оставам да уживаш во кошницата со леб.
Не, ајде, само напред.
- Загрижени сме, добиваме електронски пошти
од тебе од канцеларијата во два часот наутро.
Твојата плата е ужасна, никогаш не пишуваш ништо.
Не е фер, пишувам и-мејлови.
Пробувам да сфатам зошто некој кој е примен
на Стенфорд го одбил тоа да биде новинар,
а сега ниту тоа не го работи.
Тато, мораш да ми веруваш.
Да бидеш асистент на Миранда отвора многу врати. Емили оди во Париз.
Ќе ги запознае уредниците и писателите на сите важни списанија.
За една година, тоа би можела да бидам и јас.
Тато, се колнам, ова е мојата голема шанса.
- Ова е мојата... мојата шанса.
Мојата шефица.
Прости, морам да се јавам. - Јави се, јави се.
Да, Миранда? - Мојот лет е откажан.
Некакви проблеми со времето.
Вечерва морам да се вратам дома.
Близначките утре наутро имаат рецитал на училиште.
Што? - На училиште. - Секако,
ќе видам што можам да направам.
Добро е.
Знам дека е во последен момент,
но дали можете да најдете лет за мојата шефица
вечерва од Мајами за Њујорк?
- Овде е, благодарам. - Да, било каков авион...
Од Мајами во Њујорк. - Благодарам.
Да, ми треба вечерва. Ми треба...
- Мислев дека одиш надвор... - Душо! Не.
- Овде е, душо. - Вечерва.
Пробувам да најдам лет за вечерва.
Од Мајами до Њујорк.
Знам дека има ураган.
Ништо не полетува? Како тоа мислите дека ништо не полетува?
Тоа е за Миранда Пристли, а знам дека е таа ваш клиент.
Да. Да, добар ден. Ми треба авион вечерва од Мајами за Њујорк.
Да. Простете, само малку. Миранда, пробувам нешто да ви средам
но ништо не полетува заради времето.
Те молам. Пробај само... Не знам... импровизирај.
Мора да има барем нешто.
Побарај ја Донатела. Најди го нејзиниот авион.
Побарај ги сите кои ги познаваме а имаат авион. Ирв?
Ова е твоја работа, одведи ме дома.
Боже, ќе ме убие. - Што сака таа, да ја повикаш националната гарда
да ја однесе? - Секако дека не. - Можам ли тоа?
Рециталот на девојките беше прекрасен.
Го свиреа на Рахамина.
Сите уживаа, сите освен мене, бидејќи јас,
за жал, не бев таму.
Миранда, толку ми е жал.
Знаеш ли зошто те вработив?
Секогаш вработувам иста девојка.
Со стил, слаба, секако.
Која го обожава списанието, но, на крајот испаѓа дека
е разочарувачка и глупава.
Тогаш дојде ти со импресивна биографија
и со својата работна етика.
Мислев дека ќе бидеш различна.
Си реков себеси,
„Само напред, изнајми паметна, дебела“
и се надевав.
Но ти ме разочара повеќе од било која друга девојка.
Направив се на што можев да се сетам. - Тоа е се.
Прости, каде си тргнала?
Нигел, таа ме мрази.
- И тоа е мој проблем затоа што...?
Ох чекај. Не, тоа не е мој проблем.
Не знам што повеќе да направам,
бидејќи ако направам нешто како што треба, таа не се ни заблагодарува.
Но, ако направам нешто лошо, таа е ужасна.
- Дај отказ тогаш. - Што?
Дај отказ. Друга девојка ќе ја прифати
твојата работа за пет минути, и тоа онаа
која навистина ја сака. - Не сакам да дадам отказ,
тоа не е фер, само кажувам дека би сакала
малку да ми попушти, затоа што се убивам од работа.
- Биди сериозна, не се трудиш. Кукаш.
Што сакаш да ти кажам?
Кутрата ти, Миранда те малтретира.
Разбуди се, шестке, таа само ја работи својата работа.
Знаеш ли дека работиш во фирма која објави
некои од најголемите уметници на сите векови?
Халстон, Лагерфелд, де ла Рента.
Она што го создале е повеќе од уметност.
Затоа што живееш во тоа.
Очигледно не ти, туку некој друг.
Мислиш дека ова е само списание?
Ова е живот во прекрасна опаковка.
Момчето кое пораснува на Роуд Ајланд
со шест браќа, кое се претвора дека
оди на фудбал, кога всушност оди на часови по шиење
и ноќе го чита „Ранвеј“ со батериска сијалица.
Немаш поим колкумина легенди оделе по
овие ходници, и што е уште полошо, тебе не те ни интересира.
Бидејќи, додека многу луѓе умираат како би работеле овде,
ти само тоа го презираш.
И ти би сакала да знаеш зошто не те бакнува в чело
и зошто не те пофалува на крајот од денот.
Разбуди се, душо.
Во ред, ја зезнав работата. Не го сакам тоа,
само би сакала да знам што можам.
Нигел... - Не.
Не знам што очекуваш да направам.
Нема ништо во оваа просторија што би стоело на број 6, ти гарантирам.
Ова се примероци на броевите 2 и 4. Да го видиме ова.
Пончо?
Ќе го земеш она што ќе ти го дадам. И ќе ти се допадне.
- Овој „Долче“ за тебе. - Хмм!
И чевли.
- „Џими Чуз“ - Хмм.
- „Маноло Бланик“. - Уау.
„Ненси Хонзалес“. Супер.
Во ред. „Нарцисо Родригез“. Ова ни се допаѓа.
Би можело да одговара.
Во ред. Сега, „Шанел“. Очајнички ти треба „Шанел“... Душо, ќе одиме ли?
Треба да одиме до одделението за убавина и Господ знае колку ќе останеме таму.
Немам поим зошто е вработена. - Ниту јас.
На одделението за убавина ја дигна шминката од „Шу Емур“
и праша: „Што е ова?“
Знаев дека ќе биде катастрофа
од моментот кога ја видов.
Канцеларијата на Миранда Пристли.
- Не, не е слободна, но ќе и пренесам. Здраво.
Како...
Носиш чизми од „Шанел“?
- Да. - Добро изгледаш. Што?
- Па изгледа. - Ох, замолчи, Серена.
Се гледаме утре, дечки.
Среди го тој прст.
Па, што мислиш? - Подобро тргни се оттука
пред да ми наишла девојката.
Ѓерданите се фантастични...
Ќе користиме темноцрвена.
Потрошивме цел семестар само на компири.
Земи го компирчето и стисни го.
- Гледаш колку е цврст? - Простете што доцнам, криза на работа.
- Морав да најдам појас од питон. - Питонот е во мода.
Имам возбудливи подароци за сите вас.
Подготвени сте? - Што е тоа?
„Бенг и Олофсен“ телефон. Чарли Роуз и го испрати на Миранда
за роденден, погледнав на
интернет, чини 1100 долари. - Што?
И „Масон Пирсон“ четки за коса.
Ја обожавам твојата работа. И уште нешто.
Ја сакаш? - Дај ми ја.
Мислам дека и се допаѓа. - О, Господе мој, тоа е новиот „Марк Јакобс“.
Ова е насекаде распродадено. Откаде ти?
- Миранда не ја сакаше, па...
Не, не, оваа чанта е околу 1990 долари,
не можам да го прифатам ова.
Можеш.
Зошто ви требаат толку чанти? - Замолчи.
Имаш една и ставаш се внатре. Готово.
Во модата не се работи за корисност.
А модните додатоци тешко дека можат да бидат само иконографија...
Тука се работи за истражување на идентитетот.
И убаво е. - И тоа. - И во „Ранвеј“ има повеќе од само скапи чанти.
Еве го, есејот кој го напиша Џеј Мек Лерни, исечок есејот на Џоан Дидион.
Дури и интервју со Кристијан Аманпур.
Изгледа дека некој се заблудел.
Јас ќе се јавам. Да, тоа е жената-змеј.
- Ох, Миранда? - Дај да разговарам со неа.
- Морам. - Ќе и речам сама да си спреми јајца.
Лили, не, не, не! Подигни го тоа! Јас би се јавила!
Дај ми го телефонот!
Здраво, Миранда. Секако.
Веднаш доаѓам. Вие сте кретени.
Простете, го барам Џејмс Холт.
Ене го таму.
- Ох благодарам. - Нема проблем.
- Ги поставувам моите работи и се надевам дека ќе се подобри. - Навистина?
Простете, јас сум Енди,
земам за Миранда Пристли.
Ти мора да си новата Емили?
- Мило ми е што те сретнав.
Да ја видам таа чанта. Баш е убава.
Кожа, изработена рачно, завршена со метални додатоци.
Навистина е убава, кој ја направи? - Ти.
Еве го.
Ова е скицата од фустанот на Миранда за добротворната забава.
Исто така е дел на мојата пролетна колекција. Многу е таинствена.
Ќе ја штитам со својот живот. - Те молам.
Бидејќи работиш за Миранда, сигурно очајнички ти треба пијалок.
Простете, девојки.
Таа сака пунч.
Смртоносен е. Забавувај се.
- Во право е, знаеш. - Што?
Пунч. Го пиев на последната забава на Џејмс.
Се разбудив во Хобокен носејќи ништо освен пончо и каубојски шешир.
- Ах. Добро.
- Паметно.
Здраво. - Кристијан Томпсон.
Кристијан Томпсон? - Се шегуваш?
- Пишувате за секое списание коешто го сакам.
Дури и сум пишувала за вашите есеи за своите школски новинари.
Дали го спомна добриот изглед и шармот кој убива? - Не, но...
Каде работиш? - Сакав да работам за Њујорк или „Венити фејр“.
- Исто така сум и писател. - Навистина?
Испрати ми нешто тогаш од твоето творештво.
- Благодарам, тоа би било феноменално, но моментално работам
како асистентка на Миранда Пристли.
- Се шегуваш. Тоа е баш лошо. Никогаш нема да ја преживееш Миранда.
Прости? - Делуваш фино, паметно,
не смееш да ја работиш таа работа.
Морам да одам. - Беше убаво што те запознав.
Емили?
Повикај го Џејмс и кажи му дека сакам да го поместам прегледот
за денес во 12:30 и кажи им на сите останати.
Биди подготвена да тргнеш за половина час.
- Не не очекуваа од вторникот.
Кажа зошто? - Да, го опиша секој чекор на својата одлука.
И тогаш си ги чешлавме една на друга косите и озборувавме за Американскиот идол.
Гледам на што целиш.
Што е преглед? - Добро утро, Миранда. - Миранда инсистира
да ги види колекциите на сите дизајнери пред да излажат.
- Мило ми е што те гледам. - Поздрав, Џејмс.
И им кажува што мисли? - На свој начин.
Ух, оваа сезона за мене почна со медитација...
на крстосница помеѓу Истокот и Западот.
Има скала. Едно климање е добро,
две климања - многу добро.
Еднаш е дури забележана и насмевка, и тоа Том Форд, 2001.
„Оби“ каиш.
Ако не и се допаѓа, мрда со главата.
Ова е фустан дизајниран само за тебе.
- И тука нормално е и набирањето на усните. - Што значи?
Катастрофа.
Само оди.
- Не го разбирам тоа. - Тоа е апсурдно.
- Ти тоа реши го. - Ќе разговарам со него.
Ако ја искриви усната, ќе мора да ја промени цела колекција?
Ти се уште не сфаќаш, зарем не?
- Единствено нејзиното мислење е важно.
Повикај го мојот сопруг и потврди ја вечерата. - Кај Пастис. Добро.
И треба да ја сменам облеката.
Веќе ви средив оделото да се поклопува со чевлите.
Енди, би сакала ти да ми го донесеш каталогот дома.
Емили нека ти го даде клучот.
Чувај го ова со животот.
Секако.
Кога можам да го донесам каталогот,
сигурно сум направила нешто како што треба.
Не сум лудачка.
И ме нарече Енди, а не Емили,
зарем не е тоа супер? - Да, јупи!
Многу е важно да направиш точно онака како што ќе ти речам. Во ред.
Каталогот се составува помеѓу 10 и 10:30 и ти мораш да го чекаш таму дотогаш.
Ќе ја доставиш облеката на Миранда од хемиското чистење заедно со каталогот.
Автомобилот ќе те одведе директно до куќата на Миранда.
Ќе ја отклучиш вратата.
Не разговарај со никого,
не гледај во никого. Ова е многу важно... мораш да бидеш невидлива.
- Разбра ли? - Да.
Ја отвораш вратата и проаѓаш низ ходникот,
ја закачуваш облеката во плакарот после скалите.
И ја оставаш книгата на столот со цвеќе.
Гомненици.
Вратата од левата страна.
Ви благодарам.
- Можеш нам да ни го дадеш каталогот.
- Кое столче? - Во ред, дојди горе.
- Не можам. - Ајде.
Донеси го каталогот горе, Емили тоа постојано го прави.
- Не го прави. - Да, го прави, постојано.
Што очекуваше, да одам насред снимањето за насловна?
Јас заминав од состанокот со инвестицискиот одбор
и седев таму чекајќи те речиси час време.
Ти кажав дека мобилните не работеа. Никој не можеше да добие сигнал.
Знам што мислеа сите во ресторанот.
Ене го, повторно ја чека неа.
Не беше така страшно. Ветувам.
Близначките рекоа „здраво“
па јас возвратив и отидов горе да им го дадам каталогот.
Отиде горе?
- Зошто не отиде да им прочиташ приказна?
Згрешив, знам.
Андреа, ти не разбираш.
Ако тебе те отпуштат, тоа може мене да ми го загрози Париз.
Ако се случи тоа, ќе го пробарам секој дел од градот да те најдам.
Ќе ме отпуштат? - Не знам, не е среќна.
Андреа?
Миранда, во врска со синоќа...
- Ми треба нова книга Хари Потер за близначките.
Одам доле да ја купам кај Барнес и Нобл.
- Да не падна и ја удри главата?
Не, колку што се сеќавам.
Ги имаме сите објавени книги Хари Потер,
близначките сакаат да знаат што се случува понатаму.
Ги сакате необјавените сценарија?
- Тоа не би требало да биде проблем,
бидејќи ги знаеш сите објавувачи. Ти можеш се, зарем не?
Да, Бобси, мајка ти навистина многу се труди да ти ја набави.
Таа не разбира.
Можам лично да ја повикам „Џеј. Кеј. Роуинг“, не сакам да набавам копија од таа книга.
Девојките одат кај баба им во четири со воз,
затоа книгата треба да биде овде не подоцна од три. - Секако.
- Го сакам својот бифтек за 15 минути.
Нема проблем!
Имам четири часа да го набавам сценариото.
Симт и Воленски не работат до 11:30. Како ќе набавам бифтек?
Се враќам за 15 минути, посакај ми среќа.
Да, да, да, да. Чекам. Тоа е за Миранда Пристли.
Многу е важно. Знам дека е невозможно...
но, се прашав дали невозможното може да стане возможно,
ако е тоа било како можно.
Се јавувам во врска со сценариото за Хари Потер.
Не, необјавеното.
Нема шанси?
Кажете и дека е за Миранда Пристли.
Можеби ќе има врска.
Ќе ве повикам повторно.
Веројатно не се сеќавате на мене, но се сретнавме на забавата на Џејмс.
Јас сум асистентката на Миранда Пристли.
Сценариото од Хари Потер, се шегуваш?
Прости, но очајна сум.
Кажи и дека не можеш да го изведеш тоа, ќе мора да смислиш втор план.
Зборуваме за Миранда Пристли,
нема втор план, туку само прв.
Се врати ли? Отпуштена сум?
Ретко го кажувам ова на некој кој не е јас...
но мораш да се смириш.
Проклетство!
Палто, канта.
Што е тоа? Ох, не го сакам тоа. Имам ручек со Ирв.
Се враќам во три, сакам да ме чекаат моите кафиња.
И ако дотогаш ја немаш книгата Хари Потер,
не се ни труди да се вратиш.
Ало? Даваш отказ, сигурна си?
- Не успеав, и онака ќе ме отпушти.
Енди, добро е, слободна си.
Се слушаме подоцна.
Феноменален сум, го најдов.
Ми треба подигнатиот споменик.
Не си веројатно...?
- Пријател на пријателот прави корици, и, ете, има сценарио.
Дали тоа значи дека сум направила нешто како што треба? Само...
Ако го сакаш ова, побрзај. Ќе се најдеме кај св. Регис.
Простете.
Добре дојдовте, можам ли некако да ви помогнам?
- Треба да се сретнам со некого во барот.
Имаш еден час.
Еден примерк, што ќе прават моите
близначки? Ќе делат? - Направив два
примерока, ги поврзав и направив корици
да не изгледаат како сценарио.
И уште една додатна копија за секој случај.
- Каде се тие два примерока, не ги гледам?
Со близначките во возот на патот кон баба им.
Има ли уште нешто што би можела да направам за вас?
Не, тоа е се.
Во ред.
- Еј. - Еј, бев во „Дин и Делук“.
Ги наплаќаат јагодите 5$ по парче. Но, си мислев дека треба да
прославиме бидејќи си дала отказ.
- Слушај, Нејт. - Чекај малку.
- Даде отказ,
а сепак работиш на научниот проект за близначките?
Па, тоа е големо од тебе.
По нашиот разговор, сфатив
дека нема смисла да ги отфрлам сиве овие
месеци напорна работа. Само имам момент на
слабост, тоа е се. - Или имаш шефица на лудаци.
Како и да е, тоа е твоја работа.
Нејт, ајде, јас сум истата и се уште го сакам истото.
Истата Енди во подобра облека.
- Мене повеќе ми се допаѓаше старата.
Навистина?
А овие ѓердани? Ти се допаѓаат?
Не. А овој фустан? Нов е.
Има уште нешто што е ново,
не знам дали би ти се допаднало, но ако не...
Дали е ова изглед за број 2? Дали е ова број 2?
Здраво, заврти се за мене, убавице.
Ох, гледам. Гледам. Гледам.
Ова се вика урбана џунгла, зарем не?
- Модерна жена го ослободува животното во себе за да го освои големиот град.
Не можам да поверувам дека зборувам
за таа глупост цел ден. Боби, дојди овде.
Погрижи се Миранда да го добие ова што поскоро.
Кажи и дека го сменив „Диор“ со „Роша“... - Ох, супер. Едвај чекам.
Можеме ли да ја прилагодиме висината? - Жал ми е.
- Немој да те дадам на моделите да те изедат. - Жал ми е.
Зафатена сум.
Мојот приватен живот виси на тенок конец, тоа е се.
Зачлени се во клубот. Тоа се случува кога завршуваш се на време.
Јави ми се кога целиот живот ќе ти исчезне во чадот.
Тоа значи дека е време за унапредување.
Не, февруари. Дали некој зборуваше
со луѓето на Салмин?
Да, но таа повеќе би ја работела летната опаковка затоа што тогаш и излегува филмот.
Исто така го извлекувам Тубиновото парче за жени во судницата
и морам да го видам новото парче за пластичниот хирург.
И таа позадина, за зима, не е прекрасна.
Ќе го погледнам тоа.
До каде догуравме со Тестин?
- Зек Посен работи многу скулпторирани одела, па
предложив Тестино да ги сними во градината „Ногучи“.
предложив Тестино да ги сними во графината „Ногучи“.
- Совршено, мило ми е што денес некој работи.
А додатоците за април? Мислев, ѓерданите, алките, ушниците.
Тоа го работевме пред две години, што уште?
Покажуваат многу цвеќиња, па...
Цвеќиња? За пролет?
Мислевме да снимаме во индустриско опкружување.
Мислевме дека контрастот помеѓу феминизмот на цвеќињата
и суровото и остро опкружување би состал прекрасна тензија помеѓу...
- Не. - Кои?
Не.
Дали некој има нешто што можам да искористам?
Можеби анти-бактериски марамчиња?
- Како е настинката? - Како подгреана смрт.
Ох, Господе.
Добротворна вечер. Се веселам на тоа со месеци.
Одбивам да бидам болна. Го носам Валентино, Господ да чува.
Сите одат да се подготват па ти предлагам да и ја однесеш на Миранда
чантата „Фенди“ в соба и тогаш ќе можеш да одиш дома.
Тоа е совршено.
Морам да одам во пекарата Магнолија пред да затворат. Вечерва е роденденот на Нејт.
Ќе направиме мала забава во негова чест.
А, го слушам тоа, и сакам да го слушам - ова.
Здраво.
Ја сакам својата работа, ја сакам својата работа,
ја сакам својата работа...
Да?
Пред фондацијата вечерва сакам да се погржиам
обете да сте потполно запознати со списокот на гости.
Мислев дека само првата асистентка оди на прием.
Освен ако првата асистентка не стане одејна зараза.
Ќе дојдеш и ќе и помогнеш на Емили.
Тоа е се.
Ова се сите гости. Миранда ги повикува сите
и мораме да се погрижиме сите да мислат
дека таа знае кои се тие точно.
Тоа го учам со недели.
Јас ова морам да го знам вечерва?
Не биди луда, и ова.
Подобро почнете без мене.
Ќе дојдам што можам побрзо. - Во ред, но побрзај.
Верувај ми дека ова е последното... што, по...
Ми се допаѓа ова. Ќе те повикам штом ќе тргнам.
- Ќе ми стои ли тоа? - Ох, да.
Малку „Криск“ и уште овие линии, и имаме нешто.
Па, впрочем се. Мислам, ова е...
Мислам, всушност, ова е главниот настан на сезоната.
Енди, изгледаш толку шик.
- Благодарам, и ти изгледаш толку слабо.
Навистина? Тоа е за Париз. Имам нова диета, има ефект,
но не јадам ништо.
Кога чувствувам дека можам да се онесвестам, јадам парче сирење.
- Дефинитивно делува. - Знам.
Само ми недостига уште една стомачна вироза и да стигнам до посакуваната тежина.
Тоа е Џон Фолџер, новиот уметнички директор на „Челзи Реп“.
- Џон, ти благодарам што дојде.
Престани да се мрдаш. - Жал ми е.
Доцнам. - Мораш да бидеш овде.
Емили, дојди, зарем тоа не е Жаклин Фолет од францускиот „Ранвеј“?
Ох, Господе, а Миранда ја мрази.
Требало да дојде дури откако Миранда ќе замине.
- Јас не сум... - Ох. - Да.
Миранда, прекрасна вечер како и секогаш. - Ја доведе Жаклин.
- Изненадување. - Прекрасно изненадување.
Мило ни е што дојдовте на нашиот собир.
Секако, ја планирав цела своја година за ова.
Па, многу сме благодарни што е тоа така.
- Здраво. - Ја доби ли мојата порака?
Ја добив. Ќе го расправаме тоа во среда.
- Да, се согласувам. Нема работа вечерва. - Не вечерва.
Уживај.
Марамче? - Благодарам.
Господе, не можам да се сетам како се вика.
Го видов неговото име ова утро на пописот...
Тоа е... Ох, ќе се сетам. Оди некако како...
Чекајте. Тој беше... беше дел... - Ох, Боже. Знам.
Тоа е Амбасадорот Френклин, а од лево е неговата сопруга, Ребека.
Ребека, Амбсадоре. - Миранда.
- Изгедате прекрасно. - Ох, многу сте љубезни.
Ти благодарам.
Види ја неа. - Здраво.
Ти си визија.
Фала му на Господ што ти ја спасив работата.
- И јас сама провалив неколку работи.
Не сум баш така фина како што мислеше.
Се надевам дека не си.
Па, кога би го немала тој глупав дечко
точно овде и сега би те зел.
- Дали навистина им кажуваш такви работи на луѓето? - Изгледа дека да.
Морам да одам. - Сигурна си?
Мојот уредник на Њујоршките весници е внатре,
би можел да те запознаам со него.
Ми прати работи да погледам, се сеќаваш? - Да.
Признавам дека проитав само неколку. Прати многу голем пакет.
- Да. Но она што го прочитав воопшто не беше лошо.
И, знаеш, јас мислам... Мислам дека си талентирана, Енди.
Би требало да се најдеме.
Зошто не влезеш? Само на еден пијалок?
Би можела на еден... Жал ми е,
но морам да одам. - Поздрави го момчето.
Рој, прости, можеш ли побрзо?
Нејт сигурно ќе разбере.
Да.
Среќен роденден.
Нејт, навистина ми е жал, сакав да заминам,
но нешто постојано се случуваше.
И, знаеш, немав избор.
Не грижи се, одам в кревет.
Можеме ли да позборуваме?
Убаво изгледаш.
Андреа?
Го имаш ли каталогот?
Париз ми е најважната недела во годината,
ми треба најдобриот тим до мене.
Тоа веќе не ја вклучува Емили.
Сакате јас да...
Не, Миранда.
Емили ќе умре, целиот нејзин живот е Париз.
Со недели не јадела. Не го можам тоа.
Миранда, не можам.
Ако не дојдеш, ќе сфатам дека не си сериозна
во врска со својата иднина, во „Ранвеј“, или било каде.
Одлуката е на тебе. Тоа е се.
- Еј, Енди.
Доаѓаш в кревет?
Ух, да. Пет минути, во ред.
Енди, не заборавај да и кажеш на Емили.
Направи го тоа сега.
Не дигај слушалка. - Здрав. - Емили.
Извини што доцнам, но Миранда сакаше
некои шалови од „Хермес“.
И ми го рече тоа вчера, но јас глупава заборавив.
И тогаш се успаничив, нормално.
Емили, треба да зборуваме.
Ја барав Мартина дома и таа го отвори дуќанот порано за мене. Простете.
Го отвори дуќанот порано за мене, така што ги имам, што е супер.
Емили, кога ќе дојдеш, треба да позборуваме за нешто.
Се надевам дека нема проблем со Миранда?
Не баш. - Добро, затоа што имам многу работи да завршам
пред да одам. Се колнам...
Ох, Господе мој!
Емили?
Воопшто не ми е грижа дали сакала да те отпушти
или сакала да те тепа, требало да речеш не.
Емили, немав избор, знаеш каква е таа.
Тоа е беден изговор.
Благодарам.
Знаеш ли што ме нервира?
Тоа што ти рече дека модата не те интересира и дека сакаш да бидеш новинар.
Кој куп лаги!
Не те обвинувам што си лута.
Знаеш што, ја продаде својата душа оној ден кога го облече чифтот чевли „Џими Џув“.
Знаеш ли што ме убива - облеката која ќе ја добиеш.
Мислам, не ја заслужуваш.
Па ти јадеш јагленохидрати, за име Божјо!
Тоа не е фер. - Емили. - Само оди.
Емили... - реков да одиш.
Одиш во Париз? Тоа е најдобриот моден настан годинава.
Ќе го видиш Галиани и Лагерфелд и Николас Гескиера? - Да.
Сега ме плашиш. Шоуто е феноменално,
толку сум горда на тебе.
Почни со фотографиите назад, па оди напред,
така сум дизајнирала, ќе ти се допадне. - Секако.
Сакам да те запознаам со некого.
Ох, уметност и секс. Води ме.
Се гледаме подоцна. - Во ред.
- Еј. Еј, Мирандина девојко!
Само што мислев на тебе.
Ма дај.
- Вистина е. - Не.
Го профилирам Готлиер за интервју и правам планови за Париз,
па се прашував дали ќе бидеш таму.
Впрочем, доаѓам.
- Јас претстојувам во фантастичен хотел.
После улицата има одличен ресторан кој ќе ти го смени животот.
Жал ми е, ќе бидам презафатена со работа.
Ќе мораш да најдеш нечиј друг живот за менување.
Во тоа е поентата.
Почнувам да се прашувам дали го можам тоа.
Лили.
Лили... Тоа е само момче кое го знам од работа.
- Тоа баш делуваше како работа.
Правиш збрка за ништо.
Енди која јас ја познавам е лудо заљубена во Нејт.
Секогаш подранува пет минути.
И мисли, не знам, дека Клубот Монако е мода.
Во последниве 16 година знаев се за таа Енди, а
оваа гламурозна која се шета
по ќошовите со некој тип од модата, неа не ја сфаќам.
Лили... - Убаво помини во Париз.
Одиш во Париз? - Да, само што дознав.
Мислев дека тоа е важно за Емили?
И ти ќе ми здодеваш?
Енди, што е со тебе?
Немав избор.
Миранда ме праша и не можев да речам не.
Тоа е твојот одговор на се, не можев да
изберам, како да мораше да ја прифатиш оваа работа.
- Нејт сфаќам, во ред? - Како да не донесуваш сама одлуки.
Лут си затоа што постојано работам и бидејќи
ја пропуштив твојата роденденска забава. И жал ми е.
- Ма дај, што сум јас, четиригодишник?
Го мразиш „Ранвеј“ и Миранда и мислиш
дека модата е глупава. Тоа јасно го кажа.
По цел ден тестирам вина, не сум баш во мирновни сили.
Прави што сакаш, само право со малку интегритет.
Зборуваше дека тоа е само работа,
го исмејуваше „Ранвеј“ на девојките.
Што се случило? Стана една од нив.
Тоа е апсурдно.
Во ред е, само признај и да престанеме да се
претвораме дека имаме нешто заедничко повеќе.
Не го мислиш тоа? - Го мислам.
Па...
Можеби овојпат дојде во добро време.
Можеби би требале да паузираме.
Нејт?
Жал ми е, само секунда.
- Знаеш, ако се прашуваше, личноста која те бара, тоа е таа
личност со која си во врска.
Се надевам дека ќе бидете среќни заедно.
Миранда?
Пардон, Миранда.
- Маестро.
Како си? Мило ми е што те гледам. Ти благодарам што дојде.
- Ти се допадна колекцијата? - Апсолутно.
Мислам дека е најдобра во последните неколку години.
- Ова ми е многу важно. Многу, многу важно. - Среќна сум за тебе.
- Ова е мојата нова Емили. - Здраво. Како си?
- Добро. Мило ми е. - Мило ми е што се сретнавме.
Ти се допадна шоуто?
- Миранда, наваму!
Миранда, кој е ставот на „Ранвеј“ во ситуацијата со Француската мода, против Американската?
- Размислував... - Ох.
Се уште ми должиш за Хари Потер.
- Дали? - Секако, работиш ли вечерва?
Миранда има вечера.
Слободна си тогаш, но проблемот е со момчето.
Немој да ми речеш дека момчето те остави?
Ох тоа е толку тажно. Ма дај, воопшто не си тажен.
Кога да дојдам по тебе?
- Ќе те повикам.
Ете си. Треба да прејдеме преку позицијата за седење.
Во ред, секако.
Има попис овде.
Ајде, побрзај, знаеш колку ме воодушевува тоа.
Како прво, треба да го помрднеме
Снуп-Дог, на мојата маса. - Но вашата маса е полна.
Стивен не доаѓа. - Не морам да одам по него на аеродром?
Ако разговараш со него и тој одлучи дека ќе размисли за развод...
тогаш, да, доведи го.
Ти доведуваш, оди доведи го.
Кога ќе се вратиме во Њујорк треба да ја контактираме
Лесли да видиме што таа може со пресот.
Уште еден развод на шестата страница.
Можам да замислам што ќе пишуваат за мене.
Жената-змеј, опседната со кариерата.
Ледената кралица испратила уште еден г-дин Пристли.
Роберт Мурдок би требало да ми напише
чек за сите весници кои сум му ги продала.
Воопшто не ме интересира кој што пишува за мене.
Тоа е толку нефер кон девојчињата.
Уште едно разочарување, уште една таткова фигура.
Работата е во тоа што треба да сфатиме
каде да ја ставиме Донатела, бидејќи таа едвај да зборува со некого.
Толку ми е жал, Миранда, сакате да ја откажам вашата вечера?
Не биди смешна. Зошто би го направиле тоа?
Можам ли уште нешто да направам?
Својата работа.
Тоа е се.
Здраво, ми треба планерот на Миранда за утре.
- Во ред, влези. - Во ред? Благодарам.
Кој ти го составил тоа? - Ова?
Само нешто додадов.
Да видам, заврти се.
- Навистина е... Не, прекрасно е. - Да? Во ред, добро.
Мислам дека мојата работа е готова.
Одам по шампањ да прославиме.
За што наздравуваме?
Работата од соништата, која ја сакаат милион девојки.
- Јас својата ја добив пред неколку месеци.
Не зборувам за тебе.
Масимо Кортелеоне инвестира во
компанијата на Џејмс и превзема се: чантите, чевлите, парфемите...
На Џејмс му е потребен партнер и тој партнер ќе бидам јас.
- Дали Миранда... - Не, не, Миранда знае, бидејќи...
таа и ме кандидираше. Можеш ли да замислиш?
- Но, ти заминуваш, не можам ни да го замислам „Ранвеј“ без тебе.
Толку сум возбуден. По првпат во 18 години
ќе можам сам да го водам својот живот.
Ох, Боже мој!
Ќе можам да дојдам во Париз и навистина да го видам.
- Ти честитам, Нигел.
- И го заслужи тоа.
- Можеш да се кладиш во својот задник со големина шест.
- Четири. - Навистина?
Живели. - Живели за тебе. - За нас.
- Да го видам тоа.
Само сакам да кажам дека постојат некои работи
кои Миранда ги прави и во кои не се согласувам со неа.
- Ма дај. Ти ја мразиш. Само признај. - Не.
Таа е... таа е озлогласен садист.
И тоа не во добра смисла.
Таа е опасна, но да е машко...
Никој не би запазил ништо за неа освен колку е добра во својата работа.
Прости. Не можам...
Не можам да верувам дека ја браниш.
Девојката со големи очи ги обезначува својите вистински стари новински приказни?
Ти, пријателу мој, преоѓаш на темната страна.
Не се согласувам. - Не би требало, убавице.
- Тоа е секси? - Секси?
- Навистина? - Навистина.
Знаеш ли каде одиме, бидејќи јас се изгубив?
- Не грижи се, го знам овој град како својот џеб.
Тоа ми е омиленото место во целиот свет.
Знаеш, Гертруд Стејн еднаш рече:
Америка е моја земја,
а Париз е мојот роден град. Тоа е вистина.
Што правиш ти?
Ги запишуваш таквите работи и ги користиш со девојките?
Јас сум Кристијан Томпсон. Тоа е мојот начин. - Тоа е твојот начин, да.
Работам бесплатно. Имам многу слободно време.
Никогаш не сфатив зошто луѓето се
толку луди за Париз. Но толку е убав.
Не можам, жалам. Нејт и јас прекинавме пред неколку дена.
Испив премногу вина.
И мојот слух и вид ослабеа.
Едвај да те познавам,
во непознат град сум.
Ми снемаа изговори.
Фала му на Господ.
Гомненици!
ВИСОКА МОДА
Добро утро, мадам. - Што е ова?
Како изгледа? - Тоа е пробен изглед.
Да. Од што?
Како ќе изгледа американскиот „Ранвеј“ кога Жаклин Фолет ќе стане главен уредник.
Ќе ја замени Миранда? Да, и јас ќе ја водам сета издавачка содржина.
Изненадена си?
Жаклин е многу помлада од Миранда. Има посвежи погледи од неа.
Да не спомнуваме дека американскиот „Ранвеј“
го има едниот од најскапите каталози во работата.
Жаклин го работи истото тоа за многу помалку пари.
И Ирв... Ирв е само бизнисмен, знаеш.
Миранда ќе биде очајна, целиот нејзин живот
е „Ранвеј“, не можете тоа да и го направите.
Веќе е направено. Ирв тоа ќе и го каже
на Миранда после забавата на Џејмс.
И таа нема поим? - Голема е таа, ќе разбере. - Морам да одам.
Енди, готово е. Душо, готово е.
Јас не сум твоја душа.
Да? - Фала му на Бога што си тука.
Прости? - Морам веднаш да разговарам со тебе.
Се работи за Жаклин Фолет.
Гомненици! Ох, гомненици! Гомненици, гомненици, гомненици!
- Да. Г-дине Равиц, простете што ви сметам, но јас се прашував...
Да не си полудела?
Мораме да разговараме.
Не попречувај ми повторно.
Миранда, мораме да разговараме.
Ирв ја поставува Жаклин за главна уредничка на „Ранвеј“.
Кристијан ми рече дека ќе работи за неа и Ирв ќе ви каже денес.
Мислев дека можеби ќе можете нешто да поправите ако ви кажев.
Дали мирисам „фрисиас“?
Не сакам „фрисиас“ никаде. Ако го видам,
ќе бидам многу разочарана.
72 години „Ранвеј“ беше повеќе од списание.
Беше светилник на елеганцијата и грациозноста.
Миранда Пристли е најдобар можен чувар на тој светилник.
Ги поставува стандардите кои ги инспирира луѓето по светот.
Дами и господа,
ви ја претставувам, Миранда Пристли.
Благодарам, мил пријателу. Добар ден.
Ви благодарам што дојдовте да го славиме
нашиот мил пријател Џејмс Холт.
Пред да разговараме за него и неговите достигнувања,
би сакала со вас да поделам неколку вести.
Како што многумина знаат, Масимо Кортелеоне
се сложи да ја финансира колекцијата на Џејмс.
Ќе ја претвори работата на тој визионарен уметник во глобална марка.
„Ранвеј“ и Џејмс Холт имаат многу заеднички
нешта и, од преданоста на совршенството, и не е изненадување ако се избере
новиот претседател на Интернационалата „Џејмс Холт“ од внатрешноста на фамилијата „Ранвеј“...
Голема среќа ми е денес на сите вам
да ви објавам дека тоа е мојата пријателка и долго
почитуваната колешка Жаклин Фолет.
Благодарам.
А сега да се вратиме на главниот настан,
нашата забава за Џејмс Холт.
Ние во „Ранвеј“ сме многу горди.
Кога ќе дојде вистинското време, ќе ми го плати таа тоа.
Сигурен си во тоа? - Не, но се надевам на најдоброто. Морам.
Мислеше дека не знам.
Знам што се случува веќе некое време.
Само ми требаше време да најдам
соодветна алтернатива за Жаклин.
И таа работа за Џејмс Холт беше толку апсурдно преплатена
така што, таа, секако, одма скокна на него.
Така што само требаше да му кажам на Ирв дека Жаклин не е слободна.
Вистина е дека никој не може да го работи тоа што
јас можам, вклучувајќи ја и неа. Во кој било друг
избор списанието би трпело последици.
Особено заради списокот на дизајнери, писатели, модели и фотографи кои ги
открив и кои ми ветија дека ќе ме следат
дури и ако одберам напуштање на „Ранвеј“.
Така што повторно размислив.
Бев многу импресионирана како
цврсто пробуваше да ме предупреди.
Не мислев дека ова ќе го речам, Андреа,
но гледам добар дел од мене во тебе.
Можеш да видиш позади она што другите луѓе го сакаат,
што им треба, и можеш да избереш за себе.
Мислам дека тоа не ми се допаѓа.
Јас никогаш не би можела да му го направам на Нигел тоа што ти го направи, Миранда.
Но веќе го направи тоа. На Емили.
- Тоа не е...
Немав избор.
Избра да одиш напред.
Сакаш ваков живот, таквите избори се неопходни.
А што ако ова не е тоа што го сакам?
Што ако не сакам да живеам како тебе?
Немој да бидеш смешна, сите го сакаат ова.
Сите сакаат да бидат ние.
Треба да бидам на работа за 20 минути. Што има?
Сакав да ти кажам дека беше во право за се.
Да им го свртев грбот на пријателите
и семејството, и на се во што верував.
Заради што? - Заради чевлите и маичките и каишите...
Нејт.
Жал ми е.
Отидов во Бостон додека не беше тука.
Бев на разговор за работа.
И?
Гледаш во новиот шеф на кујната, се селам таму за неколку седмици.
Тоа е одлично, ти честитам.
Не знам што ќе правам без твојот тост.
- Сигурен сум дека имаат и леб во Бостон.
Можеби дури имаат и Јарлсберг.
Можеби ќе смислиме нешто.
- Мислиш? - Да.
А ти, што ќе правиш сега?
- Имам разговор за работа денес.
- Да?
Тоа ќе го носиш? - Замолчи. Ми се допаѓа тоа.
Енди. Гег Хил. - Добар ден.
Исечоците се одлични.
Овие работи за здружението на голмани, тоа е токму тоа што го работиме овде.
Единствено прашање е „Ранвеј“,
таму беше помалку од една година.
Што се случи?
Научив многу и на крајот ја зезнав работата.
Ги повикав заради препораки,
и наредно добив факс од самата Миранда Пристли
која рече дека од сите асистентки
кои некогаш ги имала, ти си била нејзиното најголемо разочарување
и дека сум идиот ако не те вработам.
Мора нешто добро да си направила.
Канцеларијата на Миранда Пристли.
- Емили, Енди е, не ја спуштај слушалката.
Сакам да те замолам за услуга.
Мене да ме замолиш за услуга?
Ја имам сета облека од Париз,
а немам каде да ја носам, па се прашав
ако можеш да ми ја тргнеш од ормарот.
- Па, не знам, тоа е голем проблем.
И треба да најдам некој кој би ми го довел тоа.
Мислам дека би можела да ти помогнам.
Рој ќе ја земе попладне.
Ти благодарам. Среќно.
Имаш многу големи чевли за пополнување.
Се надевам дека го знаеш тоа.
Не разбирам зошто е толку тешко...
да се доведе мојот автомобил кога го барам тоа.
Тргни.
КРАЈ